Het voetbal heeft er weer een spelregel bij. Een speler die wordt behandeld aan een blessure? Die moet voortaan een minuut van het veld. Het idee is simpel: minder tijdrekken en meer voetbal. Op papier een prima plan.
Maar er dreigt een nieuw probleem. De scheidsrechter.
Want laten we eerlijk zijn: de arbiter is geen huisarts en geen fysiotherapeut. Toch zie je het al voor je. Een speler gaat zitten, grijpt naar zijn kuit, en de scheidsrechter buigt zich erover alsof hij de diagnose moet stellen.
“Is dit een echte verrekking? Of gewoon een lichte theaterproductie?”
Ondertussen staan 22 spelers, vier officials, twee trainers en een vol stadion te wachten. De klok tikt vrolijk door.
Dat kan veel eenvoudiger. Zodra een speler gaat liggen: verzorger het veld in. Wel of geen behandeling? Prima. Dan ook meteen de verplichte minuut aan de kant. Geen discussie, geen medische inspectie door de scheidsrechter en geen toneelstukje midden op het veld. Niet meer hurken naast een speler alsof er een MRI op het middenveld staat, maar fluiten, verzorger erin, speler eruit en doorvoetballen.
De scheidsrechter hoeft maar één diagnose te stellen: Lig je? Dan komt de verzorger. Komt de verzorger? Dan ga je er even uit.
Zo blijft de arbiter waar hij goed in is: spel leiden, beslissingen nemen.
Geen minutenlange discussies meer over een pijntje. De behandeling begint direct, het spel gaat sneller verder en de scheidsrechter hoeft eindelijk geen veldarts meer te spelen.
En dat is voor iedereen gezonder. Benieuwd welke scheidrechter geen arts meer wil zijn maar werkelijk de regel gebruikt om voetbal sneller te maken. Want de beste scheidsrechter van de toekomst is misschien niet degene met de meeste medische kennis, maar degene die begrijpt dat het publiek voor voetbal komt — en niet voor een openluchtspreekuur op de middenstip.
OOG-getuige
#scheidsrechters #voetbal #knvb #column #meteenknipoog